Widok stanu treningu
Tryb Stan treningu odpowiada na jedno pytanie: kto potrzebuje mojej uwagi w tym tygodniu i dlaczego.
Zestawia obok siebie dziesięć tygodni treningu, bieżący bilans zmęczenia, stan kardio i fizjologię minionej nocy dla całego składu, żeby zawodnicy warci otwarcia sami się zgłaszali, zamiast czekać, aż ich znajdziesz.
Czym ten widok jest, a czym nie jest
To lista do triażu. To jedno pytanie zadawane jest naraz całemu składowi, a odpowiada na nie trening, który już masz, a tam, gdzie podpięty jest zegarek, także fizjologia minionej nocy.
To nie jest ranking, wynik punktowy ani polecenie. Nic tutaj nie porównuje zawodników między sobą i nic nie mówi, co zrobić z dzisiejszym treningiem.
| Odpowiada na | Nie odpowiada na |
|---|---|
| Kto odbiegł od tego, czego się po nim spodziewałem? | Kto jest moim najlepszym zawodnikiem? |
| Co zmieniło się w tym tygodniu i w którą stronę? | Co mam napisać na czwartek? |
| To, co widzę, siedzi w treningu czy w organizmie? | Czy ten zawodnik jest gotowy do startu? |
| Czy jest tu coś, czego nie zauważyłem? | Czy ten zawodnik ma dziś odpocząć? |
Wynikają z tego trzy własności, o których warto wiedzieć, zanim się na tym oprzesz:
- Każdy odczyt porównuje zawodnika z nim samym. Stan kardio, rTFF i gotowość mierzone są względem własnej historii zawodnika, więc dwa wiersze wyglądające identycznie może dzielić kilkaset AU i dwadzieścia uderzeń serca.
- Nic nigdy nie jest kolorowane jak osiągnięcie. Nie ma zieleni ani najwyższej oceny, bo najtańszym sposobem na ładnie wyglądający odczyt jest przestać wysyłać dane. Szczyt formy i Normalnie są celowo neutralne.
- Pusta komórka zawsze mówi, dlaczego jest pusta. Puste pole czyta się jako „w porządku". Zamiast tego każdy brak jest nazwany, a te nazwy znaczą różne rzeczy — jedne się przeczekuje, inne naprawia jeszcze dziś.
Zadanie tego widoku kończy się w chwili, gdy właściwy zawodnik jest przed Tobą. Co z nim zrobić, należy do Ciebie — razem z całą wiedzą, której aplikacja nie ma.
Kto może go otworzyć
Tryb Stan treningu widzi każdy w klubie, kto ma uprawnienie Oglądaj Analityki — to samo, które otwiera Raporty. Bez niego tryb w ogóle nie pojawia się w przełączniku widoków, a lista zawodników działa tak jak wcześniej.
Zawodnicy w klubie nigdy go nie widzą. Ten widok pokazuje dane innych osób — ich sen, nocne tętno i to, co same zgłosiły o chorobie czy kontuzji — więc zostaje po trenerskiej stronie klubu, niezależnie od tego, jakie uprawnienia nadano zawodnikowi.
Czego potrzebuje, żeby być dokładny
Każda kolumna jest tu warta tyle, ile dane, które do niej docierają, a dwie połowy wiersza zależą od czegoś innego. Tam, gdzie czegoś brakuje, widok to mówi, zamiast zgadywać — ale komórka, która jest wypełniona, wciąż może stać na wartości zastępczej i to jest przypadek, o którym warto wiedzieć.
| Dla | Potrzebne jest |
|---|---|
| Obciążenie tygodniowe · rTFF · Stan kardio · Przyrost | Zrealizowane treningi z tętnem — plik z zegarka albo średnie tętno wpisane przy wykonaniu |
| Tętno maksymalne i spoczynkowe zawodnika w jego Danych wydolnościowych — jak bardzo się liczą, opisuje obciążenie kardio | |
| 21 dni historii, zanim pojawi się rTFF, i 42 dni, zanim pojawi się stan kardio | |
| Gotowość | Podpięty zegarek albo włączony import danych zdrowotnych w aplikacji mobilnej zawodnika |
| Zegarek noszony w nocy — gotowość czyta nocne HRV, nocne tętno spoczynkowe i sen, a żadne z nich nie powstaje przy zegarku ładowanym przez noc | |
| 14 nocy HRV i tętna spoczynkowego albo 5 nocy snu, zanim będzie norma, z którą można porównywać |
Obciążenie kardio opiera się na rezerwie tętna — na tym, gdzie trening leżał między spoczynkiem a maksimum — i rośnie jako stroma potęga tego ułamka, a nie razem z nim. Dwie liczby w Danych wydolnościowych nie przesuwają więc wyniku o kilka procent, tylko go skalują, a razem z nim wszystko dalej: rTFF, bazę kardio, formę kardio, przyrost i słupki tygodniowe.
Jeśli nie zostały wpisane, aplikacja je szacuje — na podstawie wieku zawodnika i jego własnego najwyższego zaobserwowanego tętna — i robi to celowo, bo alternatywa jest gorsza. Ale oszacowanie pozostaje oszacowaniem, a zawodnik z wpisanymi prawdziwymi wartościami jest odczytywany dokładniej niż ten bez nich.
Dwie rzeczy, które często się tu przypisuje, a nie należą: czas na 10 km steruje strefami tempa, a nie obciążeniem kardio, a wykonanie bez tętna w ogóle spada do czasu trwania pomnożonego przez odczucie wysiłku — co nie niesie żadnej informacji o intensywności, jeśli zawodnik nie ocenił treningu.
Strava przekazuje treningi i żadnych danych zdrowotnych, więc kolumna zawsze pokaże Brak danych zdrowotnych. Pomiary nocne docierają do aplikacji z Garmina, COROS-a, Suunto, Polara albo Apple Watcha — zobacz import danych zdrowotnych.
Kolumny
| Kolumna | Co pokazuje |
|---|---|
| Obciążenie tygodniowe · 10 tyg. | Dziesięć tygodniowych sum obciążenia kardio w formie słupków |
| rTFF | Relatywne zmęczenie — obciążenie z tego tygodnia względem trzech poprzednich. Podświetlone, gdy wychodzi ponad swoje pasmo. Puste przez pierwsze trzy tygodnie zawodnika |
| Stan kardio | Gdzie zawodnik znajduje się między świeżością a zajechaniem, wraz z porównaniem, na którym to się opiera |
| Przyrost | Najostrzejszy tygodniowy wzrost obciążenia strukturalnego i sport, którego dotyczy |
| Ostatni trening | Liczba dni od ostatniego zrealizowanego treningu — dziś w dniu treningu, a po tygodniu wyróżniona |
| Gotowość | Jak minionej nocy wypadła fizjologia zawodnika na tle jego własnej normy z ostatnich 28 nocy. Trzy poziomy — Normalnie, Nietypowo, Ryzyko — nigdy wynik punktowy |
Linia podziału
Pionowa linia oddziela rTFF i słupki od Stanu kardio i Przyrostu.
Ta linia nie jest ozdobą, ale oznacza różnicę w sposobie wyliczania obu połówek, a nie w dniu, którego dotyczą. Obie strony liczone są do teraz i obie zmieniają się w ciągu dnia, w miarę jak spływają treningi.
Różnica leży w koszcie. Większość kolumn czytana jest ze stałego, krótkiego okna i jest zawsze aktualna. Wyjątkiem są Stan kardio i Przyrost: te przeliczane są z całej historii zawodnika, więc są buforowane — po dotarciu treningu mogą przez chwilę pokazywać w trakcie wyliczania, zanim pojawi się nowa wartość. Linia oznacza początek tej połówki. Ostatni trening i Gotowość stoją za nią ze względu na układ i są tak samo świeże jak słupki.
Ponieważ obie strony liczone są do teraz, żadna nie jest ostateczna, dopóki dzień się nie skończy: wartość odczytana rano zakłada, że zawodnik nie zrobi już nic więcej tego dnia. Najechanie na nagłówek Stanu kardio pokazuje dzień, którego dotyczy jego wartość.
Słupki obciążenia tygodniowego
Dziesięć słupków, po jednym na tydzień, kończąc na tygodniu w toku. Wysokość słupka jest liczona względem własnego dziesięciotygodniowego maksimum zawodnika — słupki pokazują więc kształt jego treningu, a nie to, jak wypada na tle innych. Dwóch zawodników z identycznie wyglądającymi wykresami może dzielić kilkaset AU.
Trzy rodzaje pustki, które znaczą co innego:
- Jasny ostatni słupek — bieżący, niepełny tydzień. To nie jest załamanie, to wtorek.
- Cienka kreska — tydzień w historii zawodnika bez żadnego treningu. Prawdziwe zero.
- Wyblakła kreska przed pierwszym słupkiem — czas, zanim zawodnik miał u Ciebie jakąkolwiek historię.
Legenda pod tabelą to przypomina.
Stan kardio
Etykieta, a nie liczba — ponieważ baza kardio i forma kardio nie są porównywalne między zawodnikami. Zawodnik z dużą bazą waha się mocniej w obie strony, więc jego surowe liczby nic nie mówią obok czyichś innych. Porównywalne jest to, jak wypada względem własnej historii.
| Szczyt formy | Świeży, na bazie, która się trzyma |
| Budowanie | Przyswaja trening — tu spędza się większość okresu budowania |
| Roztrenowanie | Świeży dlatego, że baza się osypała, a nie dzięki taperingowi |
| Przeciążenie | Niesie więcej świeżego kosztu, niż baza jest w stanie udźwignąć |
| Niejednoznaczne | Dane nie rozdzielają dwóch przeciwnych odczytów — zobacz niżej |
| Zbieranie danych | Mniej niż 42 dni treningu, więc formy kardio jeszcze nie ma. Komórka odlicza dni |
Pod etykietą znajduje się porównanie, na którym się opiera: percentyl względem własnej historii wraz z oknem, które obejmuje (baza powyżej 93% · 2 lata), albo — zanim ten percentyl powstanie — kierunek, w którym idzie baza (↗ baza +6%/tydz.).
Wysoka świeżość ma dwie przeciwne przyczyny: udany tapering albo zawodnika, którego trening — lub którego dane — przestały spływać. Model obciążenia ich nie rozróżnia, dlatego Szczyt formy jest pokazany neutralnie, nigdy jako sukces, i dlatego obok stoi kolumna Ostatni trening. Jeśli zawodnik nie trenował od tygodnia, aplikacja wycofuje Szczyt formy i pokazuje Niejednoznaczne: cisza nie jest dowodem.
Niejednoznaczne to uczciwa odpowiedź, a nie awaria. Pojawia się, gdy zawodnik jest w środku stawki względem własnej historii albo gdy jego baza jest stabilna, a odczyt mówi „świeży" — a to może być zarówno tapering, jak i początek spadku. Aplikacja nie zgaduje. Najedź na plakietkę, a powie, który z tych przypadków to jest; jeśli zawodnik dodatkowo nie trenował od tygodnia, powie właśnie to, bo akurat z tym trener może coś zrobić.
Dymek nazywa oba odczyty i odmawia wyboru między nimi. Ta odmowa jest funkcją, a nie brakiem — alternatywą jest plakietka, która zgaduje, i trener bez możliwości odróżnienia zgadywania od pomiaru.
Dlaczego rTFF jest puste u nowego zawodnika
rTFF dzieli obciążenie z tego tygodnia przez to, co zbudowały trzy poprzednie. U zawodnika, którego historia jest krótsza niż te trzy tygodnie, mianownik tego dzielenia to w większości dni sprzed jego dołączenia — więc liczba nie jest porównaniem, tylko artefaktem brakujących tygodni, i wychodzi ogromna. Kolumna zostaje pusta, dopóki zawodnik nie ma 21 dni historii, z tego samego powodu, dla którego tydzień sprzed dołączenia rysowany jest jako wyblakła kreska, a nie jako zero: brak historii to nie odczyt.
To samo dotyczy kroku dalej. Zawodnik, który ma za sobą dwadzieścia jeden prawdziwych dni, ale w nich ledwie ślad treningu, ma mianownik prawdziwy i malutki, a dzielenie przez niego daje dużą liczbę, a nie duży bodziec — w prawdziwym składzie jeden zawodnik z odczytem 23,4 zrobił w tym tygodniu jedno AU. Poniżej mniej więcej 50 AU tygodniowo kolumna też zostaje pusta, z tego samego powodu: taka baza nie jest czymś, czego ten tydzień może być wielokrotnością.
Później zawodnik wracający po długiej przerwie będzie miał wysoki odczyt i to jest poprawne — trening po trzech tygodniach przerwy naprawdę jest dużym bodźcem względem bazy, która pod nim została.
Otwieranie wykresu
Dwie z tych kolumn otwierają własne dziesięć tygodni, więc odczyt można sprawdzić bez przechodzenia do Raportów.
| Kliknięcie | Co się otwiera |
|---|---|
| Liczba rTFF — podkreślona, żeby pokazać, że da się w nią kliknąć | rTFF z ostatnich dziesięciu tygodni, z pasmem 8–13 narysowanym jako tło |
| Ikona wykresu w komórce Stanu kardio | Baza i forma kardio z tych samych dziesięciu tygodni, na jednej wspólnej osi |
Baza i forma dzielą oś celowo: forma to baza minus świeże zmęczenie, więc na jednej skali odstęp między liniami jest zmęczeniem, które zawodnik niesie, a miejsce, w którym forma przecina zero, to realne zdarzenie, a nie przypadkowy efekt dwóch skal.
To także sprawia, że para daje się czytać tam, gdzie sama etykieta nie wystarcza — forma powyżej zera przy trzymającej bazie to tapering; forma powyżej zera przy osypującej się bazie to utracona forma. Obie dają ten sam Szczyt formy.
Czytaj od lewej: osiem tygodni treningu z formą chwiejącą się po obu stronach zera, potem tapering — forma rośnie do +128, a baza lekko się cofa — i wreszcie sześciodniowe zawody etapowe, które wynoszą bazę na najwyższy punkt tych dziesięciu tygodni, a formę do −335. Ponieważ obie dzielą oś, rozszerzająca się przerwa po prawej jest zmęczeniem, które te zawody włożyły w zawodnika.
Najciekawszy jest tapering, bo dwa odczyty nazwane pod wykresem leżą bliżej siebie, niż to brzmi. Tapering rzeczywiście ściąga bazę w dół — obcięcie obciążenia obniża czterdziestodwudniową średnią, a tutaj sprowadza ją z 320 do 271. Od utraty formy odróżnia go nie kierunek, tylko jak głęboko i jak długo: zagłębienie w taperingu jest płytkie, krótkie i odwraca się w chwili, gdy trening wraca — co dokładnie widać po prawej stronie.
Na wykresie rTFF zacieniony pas to obszar, w którym obciążenie tygodnia odpowiada temu, co zbudowały trzy poprzednie. Powyżej bodziec jest większy, niż baza jest w stanie udźwignąć; poniżej zawodnik odpoczywa — albo traci formę.
Piła przez pierwsze osiem tygodni to sam tydzień treningowy — ciężki weekend podnosi ostrą stronę ilorazu, a spokojne dni po nim znów go uspokajają — więc linia rTFF nigdy nie jest gładka i nie ma być. Liczy się to, gdzie względem pasma leży ciąg szczytów, a nie pojedynczy dzień w środku.
Potem kształt zmienia się dwa razy. Linia wychodzi dołem z pasma do 3, gdy zawodnik robi tapering — i to jest tapering, który działa: obciążenie tego tygodnia odsuwa się od tego, co zbudowały trzy poprzednie. Kilka dni później wychodzi górą do 21, a to sześciodniowe zawody etapowe. Oba odczyty są poprawne i żadnego nie chciałbyś wygładzić.
Linia tego zawodnika wychodzi z pasma obiema stronami, więc widać obie krawędzie. Oś skaluje się do linii, więc u zawodnika, który nigdy nie zbliża się do 13, kończy się poniżej górnej krawędzi, a zacienienie oznacza wtedy powyżej 8, a nie całe pasmo.
Przyrost
Przyrost obciążenia strukturalnego: ten tydzień względem średniej z czterech poprzednich, dla sportu, w którym jest najostrzejszy, z nazwą sportu pod spodem.
Obciążenie strukturalne jest liczone osobno dla każdego sportu, bo adaptacja tkanek zależy od rodzaju ruchu — przejście z asfaltu na trale potrafi zostawić sumę obciążenia bez zmian, podnosząc obciążenie kości i ścięgien o połowę. Wspólna liczba ukryłaby to całkowicie.
O tym, które sporty są brane pod uwagę, decyduje kolejno: sporty ustawione dla tego zawodnika w Twoim klubie, potem Twoje własne główne rodzaje sportu z Preferencji, a na końcu ustawienia samego zawodnika. Dzięki temu trener biegania i kolarstwa nie dostaje kolumny opowiadającej o przyroście w marszu.
Kolumna zostaje pusta, gdy nic nie rośnie. Spadek to nie przyrost — o tym, że zawodnik robi mniej, mówią już słupki, Ostatni trening i stan Roztrenowanie. Powyżej reguły 10% liczba jest wyróżniona, poniżej — pokazana dyskretnie.
Gdy zawodnik zaczyna nowy sport, kolumna pokazuje nowy zamiast procentu. Pierwszego tygodnia nie ma z czym porównać, a procent nie jest wtedy dużą liczbą, tylko pozbawioną znaczenia — zawodniczka, która miała za sobą śladowe ilości automatycznie wykrytego chodzenia, a potem jeden prawdziwy tydzień w górach, zobaczyła kiedyś +25396%. Nie zwiększyła obciążenia wędrówkami — ona je dopiero zaczęła, a nowy to uczciwe słowo na to. To, co znaczy praktycznie nic, zależy od sportu — obciążenie strukturalne mierzone jest w skali, w której tydzień biegowy bywa dziesiątki razy większy od rowerowego, więc baza znikoma dla jednego jest zwykłym treningiem dla drugiego, a każdy sport oceniany jest względem własnej. Dotyczy to wyłącznie sytuacji, w której poprzednie cztery tygodnie nie zawierają praktycznie nic i ten tydzień jest od nich ponad dziesięć razy większy: prawdziwy dziesięciokrotny wzrost z bazy, która naprawdę istnieje, zachowuje swoją liczbę, bo to najgłośniejsza rzecz w całym wierszu.
Wysoki przyrost obok świeżego stanu kardio to przypadek, dla którego ta kolumna istnieje. Tydzień w górach obniża tętno, więc obciążenie kardio spada i zawodnik wygląda na świeżego, podczas gdy obciążenie strukturalne jest najwyższe w roku. Czytana osobno, karta mówi szczyt formy, a nogi są zajechane.
Wysoki przyrost w trakcie budowania, przy stanie Budowanie, jest normalny i celowo nie jest oznaczany.
Gotowość
Ostatnia kolumna odpowiada na inne pytanie niż wszystkie po jej lewej: czy miniona noc wyglądała u tego zawodnika normalnie?
Odpowiada w trzech poziomach — Normalnie, Nietypowo, Ryzyko — i każda czytelna noc dostaje jeden z nich, więc wiersz nigdy nie milczy. To celowo nie jest wynik punktowy. Każdy producent zegarków dostarcza już liczbę ze stu; druga byłaby kolejną rzeczą do pogodzenia, bez możliwości sprawdzenia, dlaczego obie się różnią. Zamiast tego kolumna daje poziom wraz z powodami i panel z pomiarami, które za nim stoją. Normalnie nie jest dobrym wynikiem i nie ma poziomu powyżej — dlaczego, wyjaśnia Gotowość.
Wszystko inne w tym wierszu to to, czego wymagano od organizmu — obciążenie, zmęczenie, forma. Gotowość to to, co organizm zrobił w nocy: nocne HRV, nocne tętno spoczynkowe i sen, każde porównane z 28 poprzednimi nocami tego samego zawodnika. Nigdy się ich nie miesza, bo warte uwagi są te poranki, w których jedno przeczy drugiemu.
| Co pokazuje komórka | Co znaczy |
|---|---|
| Normalnie (neutralna plakietka) | Dotarło wszystko, co ten zawodnik zwykle zapisuje, wszystko jest dla niego zwyczajne, a spał ponad sześć godzin |
| Nietypowo (bursztynowa plakietka) | Za mało na zwyczajną noc i za mało na werdykt — warto zobaczyć, to nie powód, żeby zmieniać dzisiejszy trening |
| Ryzyko (czerwona plakietka) | Wyraźnie poza jego zwykłym zakresem albo noc na tyle krótka, że mówi to sama za siebie |
| krótki sen / mniej niż zwykle / przerywany sen | Który z trzech odczytów snu wypadł źle. Zapalić się może więcej niż jeden |
| zwykle za krótko / ostatnio za krótko | Krótki sen i to, czy taki jest jego tryb życia, czy tylko ten tydzień |
| HRV · brak zapisu | Pomiar, który zwykle zapisuje, nie dotarł minionej nocy. Nazwany, bo czekanie tego nie naprawi |
| linia ze zgłoszeniem | Zawodnik sam zgłosił chorobę, zmęczenie albo kontuzję |
| Budowanie normy · Brak danych z nocy · Brak odczytu · Za mało danych · Brak danych zdrowotnych | Pięć powodów, dla których nie ma odczytu — każdy nazwany, zamiast zostawiania pustego pola |
Czytając tę kolumnę od góry: zegarek nienoszony w nocy, dwa liczniki Budowania normy — jeden liczy noce z HRV, drugi noce ze snem, a liczby różnią się, bo te dwa pomiary potrzebują innej liczby nocy — zawodnik bez żadnych danych zdrowotnych, czerwona linia ze zgłoszeniem, w której zawodnik sam zgłosił silne objawy, Nietypowo u zawodnika zwykle śpiącego za krótko, z godzinami i jego normą wypisanymi obok, Ryzyko niosące naraz trzy powody dotyczące snu oraz Ryzyko, w którym HRV i tętno spoczynkowe ruszyły razem.
Nic nigdy nie jest kolorowane jak osiągnięcie. Normalnie jest neutralne: mówi, że nic nie odstawało — a nie, że zawodnik jest świeży — i nie ma poziomu powyżej. Każda komórka, łącznie z każdą pustą, ma przycisk ⓘ, który otwiera stojące za nią pomiary bez doczytywania czegokolwiek.
Budowanie normy i Brak danych z nocy wyglądają podobnie, a znaczą coś przeciwnego: pierwsze mówi „poczekaj", drugie — że czekanie nic nie da, bo zegarek nie jest noszony w nocy albo źródło przestało nadawać.
Plakietka Ryzyko obok zwyczajnego rTFF i stanu kardio Budowanie to przypadek, dla którego ta kolumna istnieje: trening jest w porządku, zawodnik nie. Odwrotność — ciężki blok przy czystych nocnych liczbach — to zawodnik, który dobrze go znosi, i celowo nie jest oznaczany.
Pełne wyjaśnienie, progi i badania, które za nimi stoją →
Jak czytać pojedynczy wiersz
Każda kolumna odpowiada na węższe pytanie niż cały wiersz. Wiersz czyta się od lewej do prawej, a odpowiedzią jest kombinacja. Ze składu na górze tej strony:
Słupki rosnące tydzień po tygodniu, rTFF 12,1, stan kardio Przeciążenie, przyrost biegowy +11%, trening dzisiaj, gotowość Nietypowo · tętno spoczynkowe.
Cztery kolumny mówią tu to samo i właśnie ta zgodność sprawia, że warto zareagować: obciążenie rosło, model mówi, że zawodnik niesie więcej świeżego kosztu, niż baza jest w stanie udźwignąć, obciążenie strukturalne rośnie razem z nim, a organizm potwierdził to w nocy. Każde z nich z osobna jest zwyczajne — ciężki tydzień to zwykle tydzień, który sam napisałeś.
Warto nauczyć się tych kombinacji, które znaczą coś przeciwnego do pierwszego wrażenia.
Pięć innych wierszy, które warto rozpoznawać
Ciężki blok, który jest dobrze znoszony. Rosnące słupki, rTFF powyżej swojego pasma, umiarkowany przyrost, stan kardio Budowanie, gotowość Normalnie. Cztery kolumny i nic do roboty: zawodnik przyjmuje pracę, którą mu dałeś. To celowo nie jest oznaczane — filtr, który zapala się przy dobrze idącym budowaniu, to filtr, który przestaje się czytać.
Tydzień w górach. Stan kardio Niejednoznaczne przy stabilnej bazie, przyrost +62%, gotowość Normalnie, a słupki płaskie albo spadające. Nic nie wygląda źle, a nogi dostały najcięższy tydzień w roku. Podbiegi i szlaki obniżają tętno przy tym samym wysiłku, więc obciążenie kardio spada, podczas gdy strukturalne rośnie — i po to właśnie ta para kolumn istnieje. Odpuść objętość zbiegów w następnym tygodniu, a nie kardio.
Zawodnik, który przestał trenować. Stan kardio Niejednoznaczne, rTFF 0,0, ostatni trening 9 d, baza wciąż powyżej 91. percentyla. Odczyt miał wyjść jako Szczyt formy — dwa tygodnie ciszy wyglądają dokładnie jak udany tapering — więc aplikacja go wycofuje i mówi zamiast tego rzecz użyteczną. Baza jest prawdziwa; pytać trzeba o ciszę.
Baza, która się osypała. Roztrenowanie, rTFF 0,0, ostatni trening 11 d, słupki kurczące się do włoska. Ta sama cisza, inna historia: tutaj baza odeszła razem z nią. Zanim zaplanujesz rozmowę, sprawdź, czy zawodnik nadal synchronizuje dane — zepsuta integracja daje dokładnie taki wiersz.
Zła noc przy planie, z którym wszystko w porządku. Stan kardio Budowanie, rTFF w swoim paśmie, niewielki przyrost, gotowość Ryzyko · HRV, tętno spoczynkowe. Trening jest w porządku, zawodnik nie. Oba pomiary autonomiczne ruszyły razem, a tak wygląda choroba albo dług snu dzień czy dwa wcześniej, zanim ktokolwiek o nich wspomni. Otwórz ⓘ i zobacz, jak daleko od własnej normy są te liczby, zanim cokolwiek zdecydujesz.
Wymaga uwagi
Filtr obok Nieprzeczytane i Bez planów, dostępny tylko w tym trybie. Wybiera zawodników spełniających dowolny z warunków:
- zawodnik sam zgłosił chorobę, ból albo więcej niż zwykłe zmęczenie,
- gotowość Ryzyko,
- stan kardio Roztrenowanie albo Przeciążenie,
- przyrost strukturalny powyżej reguły 10% razem ze świeżym stanem kardio,
- brak zrealizowanego treningu od 7 dni lub dłużej.
Po włączeniu filtra skład schodzi do wierszy, które się zakwalifikowały, a każdy nadal pokazuje, co go zapalił: dziewięciodniowa przerwa od ostatniego treningu, przyrost +62% u zawodnika czytającego się jako świeży, Przeciążenie, Roztrenowanie, zawodnik, który zgłosił silne objawy, i dwa wiersze z gotowością Ryzyko. Siedem wierszy z pełnej listy to rozmiar, jaki ten filtr powinien mieć. Jeśli wybiera połowę Twojego składu, jeden z powodów jest źle wykalibrowany — dokładnie to spotkało rTFF.
Oznaczeni zawodnicy mają podbarwiony cały wiersz, a ich słupki zmieniają kolor, więc widać ich, zanim przeczytasz choć jedną kolumnę. Najedź na słupki oznaczonego wiersza, a wypisze, co go zapaliło — po jednej linii na powód, uporządkowane od tego, co nie wymaga żadnej interpretacji, po to, które wymaga jej najwięcej, więc pierwsza linia zawsze najlepiej tłumaczy wiersz. Wiersz może nieść więcej niż jeden powód, a taki z dwoma wart jest więcej Twojego czasu niż każdy z nich osobno.
Wiersz, na który najechano powyżej, to przypadek tygodnia w górach: przyrost +62% w wędrówkach u zawodnika, którego stan kardio czyta się jako Niejednoznaczne. Dymek podaje powód zdaniem, a nie nazwą reguły, dzięki czemu można się z nim nie zgodzić — a po to właśnie wypisuje się powody.
Celowo nie są oznaczani: zawodnik w poprawnym taperingu, wysoki przyrost w trakcie budowania, zawodnik wciąż zbierający historię, zawodnik bez danych zdrowotnych i zawodnik, który śpi krótko od zawsze. Filtr, który zapala się przy poprawnym taperingu, to filtr, któremu trenerzy przestają ufać — a zawodnik chronicznie niedosypiający siedziałby w nim każdego ranka bez końca, aż pozostałe powody straciłyby znaczenie.
Zgłoszenie od zawodnika to jedyny powód bez progu i o to właśnie chodzi: nic w nim nie może być źle wykalibrowane i jako jedyny dociera do zawodników, którzy w ogóle nie mają zegarka.
Ciężki tydzień sam w sobie nie jest na tej liście, a kiedyś był. rTFF powyżej swojego pasma był powodem do czasu, aż okazało się, że zapala prawie połowę składu — a sam w sobie zwykle opisuje plan, który sam napisałeś. To, co w ciężkim tygodniu istotne, i tak zostaje złapane: na osypującej się bazie to Roztrenowanie, przy podwyższonym przyroście to powyższa koniunkcja, a po kiepskiej nocy to Ryzyko.
Gdy lista się wczytuje
Wskaźniki są pobierane dla wierszy widocznych na ekranie w miarę przewijania, partiami, a nie dla całego klubu naraz — przy dużym składzie to różnica między jednym zapytaniem a kilkunastoma.
- Szare słupki zastępcze — dane dla tego wiersza są w drodze.
- Obliczanie… — skład dotarł, ale stan kardio tego zawodnika jest jeszcze liczony. Uzupełni się sam w ciągu kilku sekund.
- Jeszcze nie połączony — zaproszony zawodnik, który nie przyjął zaproszenia. Nie ma czego pokazać i na nic się nie czeka.
Powrót do wierszy, które już widziałeś, nic nie kosztuje — liczby zostają wczytane do czasu odświeżenia listy.
Gdy czegoś nie widać
Większość pytań o ten widok dotyczy pustej komórki, a niemal każde ma odpowiedź w samej komórce. Te warto zapisać.
Dlaczego rTFF jest puste u tego zawodnika? Ma z Tobą krócej niż 21 dni historii albo ma tę historię i prawie żadnego treningu w niej. rTFF dzieli ten tydzień przez to, co zbudowały trzy poprzednie, a u nowszego zawodnika większość tego mianownika to dni, zanim w ogóle istniał — liczba, która z tego wychodzi, jest artefaktem brakujących tygodni, a nie odczytem. Uzupełni się sama.
Dlaczego kolumna Przyrost jest pusta? Bo nic nie rośnie. Spadek to nie przyrost, a to, że zawodnik robi mniej, mówią już słupki, Ostatni trening i stan kardio. Pusty przyrost to normalna, zdrowa komórka.
Dlaczego stan kardio pokazuje Zbieranie danych? Mniej niż 42 dni treningu. Forma kardio to porównanie z własną bazą zawodnika, a przed 42 dniami nie ma z czym porównywać. Komórka odlicza dni, więc widać, ile jeszcze brakuje.
Dlaczego zawodnik w ogóle nie ma gotowości? Albo nie ma podpiętego zegarka, albo zegarek jest podpięty i nie jest noszony w nocy. Gotowość czyta nocne HRV, nocne tętno spoczynkowe i sen, a żadne z nich nie powstaje, jeśli zegarek nie jest na nadgarstku, gdy zawodnik śpi. Brak danych zdrowotnych i Brak danych z nocy to właśnie te dwa różne przypadki — a zawodnik, którego dane przychodzą przez Stravę, zawsze pokaże ten pierwszy.
Czym różni się Budowanie normy od Braku danych z nocy? Wyglądają podobnie, a znaczą coś przeciwnego. Budowanie normy mówi „poczekaj": noce przychodzą, a licznik rośnie. Brak danych z nocy mówi, że czekanie nic nie zmieni — naprawić trzeba po stronie zawodnika, jeszcze dziś.
Dlaczego wartość zmieniła się między rankiem a popołudniem? Bo każda kolumna liczona jest do teraz. Odczyt z 8:00 zakłada, że zawodnik nie zrobi już nic więcej tego dnia, a trening, który dojdzie w porze obiadu, to zmienia. Nic nie jest ostateczne, dopóki dzień się nie skończy.
Wiersz pokazuje Obliczanie… — czy się zaciął? Prawie na pewno nie. Stan kardio i Przyrost przeliczane są z całej historii zawodnika, więc po dojściu nowego treningu potrzebują kilku sekund, żeby nadgonić. Reszta tego wiersza jest już aktualna.
Zawodnik, o którego się martwię, nie trafił do Wymaga uwagi. Dlaczego? Filtr zapala się na pięciu konkretnych rzeczach, a ciężki tydzień sam w sobie celowo nie jest jedną z nich — kiedyś był i oznaczał prawie połowę składu, zwykle opisując przy tym plan, który trener sam napisał. Ta lista to podłoga, nie sufit: jest po to, żeby nic nie umknęło, a nie po to, żeby całą resztę można było zignorować.
Tryb Stan treningu jest dostępny w aplikacji przeglądarkowej. Aplikacje mobilne pokazują listę zawodników bez niego.